Lars Balk is een Nederlandse hockeyer, geboren op 26 februari 1996 in Vianen. Hij is nu 30 jaar oud. De verdediger van Kampong is in het nieuws omdat hij stopt bij Oranje. Na elf jaar en 176 interlands houdt hij het als international voor gezien, meldde de NOS op 6 oktober. In die jaren won hij met het Nederlands elftal olympisch goud in Parijs en twee Europese titels.
Van spits in Vianen tot verdediger bij Kampong
Balk begon als vijfjarige met hockey bij MHC Vianen, toen nog als spits. Toen hij twaalf was, stapte hij over naar Kampong in Utrecht, omdat hij op een hoger niveau wilde spelen. Daar schoof hij steeds verder naar achteren, tot hij een echte verdediger werd. Op zijn zeventiende debuteerde hij in het eerste team van de club, zo staat op zijn Wikipedia-pagina.
Met Kampong won hij in 2016 de Euro Hockey League, het belangrijkste Europese clubtoernooi. In 2017 en 2018 werd hij landskampioen. Afgelopen seizoen pakte hij met de Utrechters opnieuw de Euro Hockey League.
Elf jaar in het Nederlands elftal
De weg naar Oranje liep via de jeugd. Balk debuteerde in 2013 bij Jong Oranje en werd daarmee in 2014 en 2017 Europees kampioen bij de junioren. In 2015 sloot hij voor het eerst aan bij de nationale selectie. Datzelfde jaar werd hij met het Nederlandse zaalhockeyteam wereldkampioen in de zaal.
De Olympische Spelen van 2016 gingen nog aan hem voorbij. Op het WK van 2018 speelde hij alle wedstrijden en scoorde hij een keer, in de cross-over tegen Canada. Oranje haalde de finale en won zilver. Het was het begin van een lange periode waarin hij vast in de selectie zat. Daarna volgden de Europese titels van 2021 en 2023, brons op het WK van 2023 en uiteindelijk de grootste prijs, olympisch goud in Parijs in 2024.
In de samenvatting van het olympisch kanaal zie je de finale van Parijs tegen Duitsland, de wedstrijd waarin Oranje het goud pakte.
Belangrijkste prijzen
| Jaar | Prestatie |
|---|---|
| 2014 en 2017 | Europees kampioen met Jong Oranje |
| 2015 | wereldkampioen zaalhockey met Nederland |
| 2016 | winnaar Euro Hockey League met Kampong |
| 2017 en 2018 | landskampioen met Kampong |
| 2018 | zilver op het WK |
| 2021 | Europees kampioen met Oranje |
| 2023 | Europees kampioen en brons op het WK |
| 2024 | olympisch kampioen in Parijs |
| 2025/2026 | winnaar Euro Hockey League met Kampong |
Waarom hij nu stopt
Het afscheid komt na een zomer die anders afliep dan gehoopt. Op het WK in eigen land verloor Oranje de halve finale van Spanje en daarna ook de wedstrijd om het brons. Voor Balk woog dat zwaar, want de wereldtitel was volgens hem de enige prijs die hij nog niet had gewonnen. “De teleurstelling was heel groot”, zei hij tegen de NOS.
Belangrijker voor zijn besluit is iets anders. Hij heeft bondscoach Jeroen Delmée laten weten dat hij de drive niet meer voelt om zich nog te verbeteren, en dat hoort er als international volgens hem wel bij. Ik vind dat een eerlijke reden. Spelers die blijven hangen omdat er nog een toernooi aankomt, zie je vaker dan spelers die zelf zeggen dat de honger op is.
Wat hij nu doet
Stoppen met hockey doet Balk niet. Hij blijft spelen voor Kampong, waar hij nog een contract heeft voor drie jaar. Wie hem wil zien spelen, kan dus gewoon blijven kijken bij de Utrechtse club, in de Nederlandse competitie en in Europa. Juist daar boekte hij afgelopen seizoen nog een van de mooiste successen van zijn loopbaan, en dat maakt het besluit om bij Oranje te stoppen ook begrijpelijk. Bij een club speel je elke week, bij de nationale ploeg vraagt het hele jaar om trainingskampen, reizen en toernooien.
Voor Oranje betekent zijn vertrek dat er na een teleurstellend WK opnieuw ervaring uit de achterhoede verdwijnt. Een verdediger met 176 interlands vervang je niet in één seizoen. Voor Balk zelf is het een afscheid op een moment dat hij zelf kiest, met een olympische titel op zijn naam, en dat is in topsport minder vanzelfsprekend dan het klinkt.
