Henry van der Vegt is 54 jaar. De oud-voetballer werd geboren op 18 februari 1972 in Kampen. Dinsdag 13 oktober 2026 zette PEC Zwolle hem per direct op straat, waarmee hij de eerste eredivisietrainer is die dit seizoen zijn baan verliest. Dat meldde de NOS. Hij was sinds de zomer van 2025 hoofdtrainer, dus zijn tweede seizoen duurde nog geen drie maanden.
Wie zijn naam vooral kent van de zijlijn in Zwolle, mist het grootste deel van zijn loopbaan. Van der Vegt was speler in Italië, bestuurder bij drie clubs en jarenlang assistent, voordat hij op zijn 53e zijn eerste klus als hoofdtrainer kreeg.
Waarom PEC Zwolle ingreep
PEC staat sinds het begin van het seizoen onderin de eredivisie. De 1-0 thuisnederlaag van afgelopen zondag tegen SC Cambuur, ook een ploeg uit de onderste regionen, was voor de clubleiding de druppel. Het was de zesde nederlaag in acht wedstrijden en PEC staat zestiende.
Technisch directeur Gerry Hamstra zei in een verklaring op de clubsite dat er te weinig stabiliteit en ontwikkeling zichtbaar was. Tegen de NOS legde hij uit dat de eerste vijf wedstrijden prima gingen, maar dat het daarna misliep. Hij noemde de 0-7 tegen Feyenoord, waarna iedereen in shock was, en de 3-0 nederlaag tegen Groningen, waarin de club een reactie had willen zien. Assistenten Maikel van der Werff en Dennis van der Ree nemen het voorlopig over. Zondag wacht meteen de regionale derby tegen Go Ahead Eagles.
Van Zwolle via Tilburg naar Udine
Als speler begon Van der Vegt bij FC Zwolle, de voorloper van PEC. Hij scoorde er in vier seizoenen 23 keer. Volgens Wikipedia zag zijn spelersloopbaan er zo uit.
| Seizoenen | Club | Wedstrijden (goals) |
|---|---|---|
| 1991 tot 1995 | FC Zwolle | 123 (23) |
| 1995 tot 1998 | Willem II | 64 (14) |
| 1998 tot 2002 | Udinese | 29 (1) |
Op zijn 26e kon hij volgens Wikipedia naar Feyenoord of FC Twente, maar hij koos voor Italië. Op 21 februari 1999 maakte hij zijn debuut in de Serie A, als invaller in een 4-0 overwinning van Udinese op Bari. Over die eerste jaren in Udine zei hij later dat ze mooi waren. In 2002 stopte hij als speler.
Bestuurder voordat hij trainer werd
Na zijn spelerstijd koos Van der Vegt niet direct voor het trainersvak, maar voor de bestuurskamer. Hij was technisch directeur en ook algemeen directeur bij RKC Waalwijk. Na de promotie van RKC in 2009 vertrok hij naar Willem II, de club waar hij eerder speelde. Vanaf 1 mei 2015 was hij technisch directeur bij SC Cambuur.
Dat laatste maakt het ontslag van deze week extra wrang. In 2016 vertrok Van der Vegt bij Cambuur na een reeks slechte resultaten, tegelijk met de ontslagen trainer Rob Maas. Tien jaar later is het juist een nederlaag tegen Cambuur die zijn eigen trainersloopbaan bij PEC beëindigt. Voetbal kent zulke cirkels vaker, maar zelden zo precies.
Medio 2017 kwam hij terug in Zwolle. Zes seizoenen was hij er assistent-trainer, tot hij in de zomer van 2025 de hoofdtrainer werd. Hij kende de club dus van binnenuit, als speler, assistent en hoofdtrainer.
Wat dit zegt over de route die hij koos
Ik vind de weg van Van der Vegt interessanter dan het ontslag zelf. Veel trainers hebben jaren met eigen teams op een lager niveau achter de rug voordat ze een eredivisieclub krijgen. Van der Vegt sloeg die tussenstap over. Hij kende de club, de spelers en de staf, en dat leek een voordeel. Maar Hamstra benadrukte dat er dit seizoen een nieuwe staf en nieuwe spelers waren, met een lastig programma. Dan helpt het weinig dat je de gangen van het stadion op je duimpje kent.
Of Van der Vegt een nieuwe klus als hoofdtrainer zoekt of terugkeert naar een rol als bestuurder, is nog niet bekend. Met zijn ervaring als directeur bij drie clubs heeft hij in elk geval meer opties dan de gemiddelde ontslagen trainer.
