Brandon McNulty is een Amerikaanse wielrenner, geboren op 2 april 1998 en nu 28 jaar oud. Hij rijdt voor UAE Team Emirates XRG, de ploeg van Tadej Pogačar. Op zondag 27 september 2026 werd hij in het Canadese Montreal verrassend wereldkampioen op de weg. Hij reed solo weg uit een groep favorieten en hield Michael Matthews en Mathieu van der Poel achter zich. Het is voor het eerst sinds 1993 dat een Amerikaan de WK-wegrit wint.
Hoe hij de regenboogtrui pakte
Van der Poel maakte de koers lang zwaar, schrijft de NOS. Hij zat met de Brit Oscar Onley en de Amerikaan Quinn Simmons in een vlucht die op zo’n 34 kilometer van de finish werd ingelopen. Kort daarna, op een moment dat de favorieten naar elkaar keken, plaatste McNulty een demarrage die niemand kon beantwoorden. Hij had snel een halve minuut voorsprong.
In de slotfase werd het nog spannend. De achtervolgers kwamen tot op acht seconden, maar door twijfel in de groep liep het gat weer op. Remco Evenepoel probeerde nog de jacht te openen, maar had te weinig over. McNulty kwam alleen over de streep, Matthews won de sprint om zilver en Van der Poel pakte brons.
McNulty volgt Pogačar op, die zijn wereldtitel niet kon verdedigen na een harde val in de Vuelta. Dat een knecht van de wereldkampioen zijn opvolger wordt, maakt het verhaal extra bijzonder. Na afloop zei McNulty tegen de pers dat hij hoopte dat Pogačar blij voor hem was.
Van mountainbiker in Arizona tot junior-wereldkampioen
McNulty groeide op in Phoenix, in de Amerikaanse staat Arizona, en begon op de mountainbike. Als jeugdrenner won hij daar bijna alles, waarna hij geleidelijk overstapte naar de weg. In 2016 werd hij bij de junioren wereldkampioen tijdrijden, met 35 seconden voorsprong. Volgens zijn Engelstalige Wikipedia-pagina was hij daarmee de vierde Amerikaanse junior-wereldkampioen, na Greg LeMond, Jeff Evanshine en Taylor Phinney.
Opvallend genoeg koos hij in 2017, ondanks aanbiedingen van grote ploegen, voor het kleinere Amerikaanse Rally Cycling. Daar werd hij tweede op het WK tijdrijden voor beloften en won hij in 2019 zijn eerste profkoers, de Giro di Sicilia. Pas daarna maakte hij de stap naar de WorldTour.
Knecht van Pogačar met eigen overwinningen
Bij UAE was McNulty jarenlang vooral de man die het werk deed. In 2021 hielp hij Pogačar aan de Tourzege. Een jaar later reed hij in de Tour op de klim naar Peyragudes zo’n tempo dat alleen Pogačar en Jonas Vingegaard konden volgen, wat hem de prijs voor de strijdlust opleverde. Tussendoor won hij zelf ook, en vaak op een manier die bij zijn WK-zege past, alleen en vooraan.
| Jaar | Belangrijkste resultaten |
|---|---|
| 2016 | wereldkampioen tijdrijden junioren |
| 2017 | zilver op het WK tijdrijden beloften |
| 2019 | eindzege Giro di Sicilia |
| 2022 | etappezege in Parijs-Nice, prijs van de strijdlust in de Tour |
| 2023 | etappezege in de Giro, Amerikaans kampioen tijdrijden |
| 2024 | eindzege Ronde van Valencia, GP Miguel Induráin, tijdritten in de UAE Tour en Romandië |
| 2025 | eindzege Ronde van Polen |
| 2026 | wereldkampioen op de weg |
Het lijstje is gebaseerd op Wikipedia en is niet volledig. Bij de Olympische Spelen van Tokio, die in 2021 werden verreden, viel hij in de finale nog aan met alleen Richard Carapaz mee, maar Carapaz reed hem er in de laatste kilometers af.
Wat deze titel voor hem betekent
Een jaar lang rijdt McNulty nu in de regenboogtrui, en dat verandert zijn positie in de ploeg. Als wereldkampioen ben je geen gewone helper meer, ook al rijdt de beste renner van de wereld in dezelfde kleuren. Hoe UAE dat volgend seizoen gaat verdelen, is een van de leukere vragen van de winter.
Ik vind het mooie aan deze zege dat hij zo past bij hoe McNulty altijd heeft gereden. Geen sprint, geen afwachten tot de laatste meters, maar weg op het moment dat de rest aarzelt. Een dag eerder werd Demi Vollering in dezelfde stad wereldkampioen bij de vrouwen, na een sprint. Twee totaal verschillende koersen dus, en allebei met een winnaar die het verdiende.
