Roy Meyer is een Nederlandse oud-judoka, geboren op 4 juni 1991 in Breda. Op maandag 9 november 2026 is hij 35 jaar. Jarenlang was hij een van de vaste Nederlandse namen in het zwaargewicht, met medailles op WK’s en EK’s en een olympische zevende plaats. Sinds hij in de zomer van 2025 stopte met judo, vecht hij in de kooi. Zaterdag won hij in Amsterdam ook zijn tweede MMA-partij, en opnieuw ging dat razendsnel.
Het gevecht van zaterdag
Zijn tegenstander was de 32-jarige Braziliaan Igor Henrique, een voormalig kickbokskampioen die zelf zijn profdebuut in MMA maakte. Volgens de NOS had Meyer hem na twintig seconden op de grond en sloeg hij hem daarna met een paar rake stoten knock-out. Binnen anderhalve minuut was het voorbij.
Wat de uitslag interessant maakt, is hoe hij won. Een judoka die naar MMA overstapt, moet leren stoten en trappen incasseren, maar neemt een groot voordeel mee: hij weet hoe je iemand onderuit haalt en vasthoudt. Precies dat deed Meyer. Hij beschreef het zelf tegen de NOS zo: “Dan bijt je je vast als een pitbull en dan laat je niet meer los.” Tegen een kickbokser, die het liefst staand vecht, is dat de snelste weg naar de winst.
Van judomat naar de kooi
De overstap ging niet in één keer. Volgens Wikipedia bokste Meyer op 22 december 2024, toen hij nog judoka was, een eerste influencerpartij tegen de Amerikaanse internetpersoonlijkheid NickNack PattiWhack. In juli 2025 maakte hij bekend dat hij stopte met judo. Op 5 oktober 2025 volgde een tweede bokspartij, tegen kickboks- en MMA-veteraan Melvin Manhoef, die hij in de tweede ronde won toen Manhoef met een blessure opgaf.
Zijn echte MMA-debuut maakte hij in september 2026 bij de Nederlandse organisatie Levels Fight League (LFL). Daar versloeg hij de Braziliaan Tiago Afonso in minder dan een halve minuut. In de officiële beelden van LFL hieronder zie je dat volledige gevecht, inclusief de opkomst.
Zijn judoloopbaan in het kort
Meyer kwam uit in de klasse boven de 100 kilogram. Volgens Wikipedia zijn dit de belangrijkste resultaten:
- Europees jeugdkampioen in 2010 en 2012
- Zevende op de Olympische Spelen van Rio de Janeiro (2016), na een verloren kwartfinale tegen de Israëliër Or Sasson en een nederlaag in de herkansingen tegen de Braziliaan Rafael Silva
- Brons op het EK in 2017 (Warschau) en 2022 (Sofia)
- Brons op het WK in 2019 (Tokio) en 2021 (Boedapest)
- Brons met het gemengde team op het WK van 2023 in Doha
Een olympische medaille zat er niet in, maar bij de senioren won hij drie WK-medailles (waarvan één met het team) en twee EK-medailles. Zijn afscheid in juli 2025 kwam na ruim tien jaar op het hoogste niveau, gerekend vanaf zijn tweede Europese jeugdtitel in 2012.
Buiten de sport kent een breder publiek hem van tv. Hij deed mee aan Special Forces VIPS (2021), Voor het blok (2022), Waku Waku (2024) en dit jaar aan The Box.
Wat hij nu wil
Meyer is ambitieus. Tegen de NOS zei hij dat hij binnen anderhalf tot hooguit twee jaar in de UFC wil vechten, de grootste MMA-organisatie ter wereld, en dat hij de beste MMA-vechter ter wereld wil worden. Zijn volgende gevecht staat al vast, op 16 januari.
Daarbij hoort wel een kanttekening die uit de cijfers zelf volgt. Beide MMA-zeges duurden samen nog geen twee minuten, en Henrique stond zaterdag voor het eerst als prof in de kooi. Hoe Meyer het doet als een gevecht lang duurt en hij zelf stevig geraakt wordt, is nog niet getest. Juist daarom wordt het januari-gevecht een interessante graadmeter.
