Sanne Wevers, geboren op 17 september 1991 in Leeuwarden, is op maandag 19 oktober 2026 35 jaar oud. De Nederlandse turnster won in 2016 olympisch goud op de balk en staat deze week in Ahoy in Rotterdam aan de start van haar laatste wereldkampioenschap. Volgens de NOS komt ze vanavond al in actie, in de kwalificatie voor de teamfinale. Ze is daarmee veruit de oudste van de Nederlandse ploeg, en dat maakt haar verhaal ook zo bijzonder.
Waar je Sanne Wevers van kent
De naam Wevers zit al bijna twintig jaar in het Nederlandse turnen. Ze debuteerde volgens Wikipedia in 2007 op de Europese kampioenschappen in Amsterdam en het WK in Stuttgart, zonder finale. In 2010 turnde ze ook een WK in Rotterdam. Een finale haalde ze daar niet, maar ze voerde wel een eigen element uit dat sindsdien haar naam draagt, de Wevers, een dubbele pirouette op de balk met één been horizontaal gestrekt.
De grote doorbraak kwam in 2015, met zilver op de balk achter Simone Biles op het WK in Glasgow. Een jaar later volgde in Rio de Janeiro het moment waarmee ze in de boeken staat. Op 15 augustus 2016 won ze olympisch goud op de balk met 15,466 punten. Ze was de eerste Nederlandse turnster ooit met een individuele olympische titel, werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en werd dat jaar gekozen tot sportvrouw van het jaar.
Wat mij altijd opviel aan haar balkoefening, is dat die nooit draaide om de moeilijkste sprongen. Ze won op rust, ritme en draaiingen die precies op hun plek vielen. Juist dat soort turnen houd je langer vol dan een oefening die leunt op explosieve kracht, en dat verklaart voor een deel waarom ze er op haar 35e nog staat.
Haar belangrijkste uitslagen op een rij
Alle resultaten hieronder komen uit haar Wikipedia-pagina.
- 2015, WK Glasgow, zilver op de balk
- 2015, EK Montpellier, brons op de brug
- 2016, Olympische Spelen Rio de Janeiro, goud op de balk
- 2018, EK Glasgow, goud op de balk en brons met de ploeg
- 2021, EK, zilver op de balk
- 2021, Olympische Spelen Tokio, geen finale
- 2023, EK, goud op de balk en brons met de ploeg
- 2023, WK, vierde op de balk als ingevallen reserve
- 2024, Olympische Spelen Parijs, net geen balkfinale
Gestopt, en toch terug voor Rotterdam
Na de Spelen van Parijs, haar derde olympische toernooi, zette ze een punt achter haar loopbaan. Dat had ze vooraf ook zo aangekondigd. Toch bleek ze nog niet helemaal klaar. Vorig jaar stapte ze, in de woorden van de NOS, ietwat onwennig weer op een balk. Op 18 juni 2026 maakte Dutch Gymnastics bekend dat ze terugkeerde in de Nederlandse selectie, met het EK in Zagreb en vooral het WK in Rotterdam van 17 tot en met 25 oktober als doel. Het is voor het eerst sinds 2010 dat de wereldkampioenschappen weer in Nederland zijn.
Dat ze juist voor dit toernooi terugkwam, snap ik wel. Een WK voor eigen publiek krijg je als turnster hooguit één keer in je loopbaan, en voor haar is het nu de tweede keer, zestien jaar na de eerste. Tegen de NOS zei ze dat ze zich een andere sporter voelt dan in 2010. Toen had ze volgens haarzelf veel energie en liefde voor de sport, maar miste ze ervaring en kennis en stond ze niet helemaal fit aan de start. Nu staat ze er naar eigen zeggen goed voorbereid en in topvorm.
De oudste in een ervaren ploeg
De Nederlandse vrouwenploeg in Ahoy bestaat naast Wevers uit Vera van Pol (32), Naomi Visser (25), Sanna Veerman (24) en de 16-jarige Vera Ubbink. Die laatste was negen dagen oud toen Wevers in 2010 in Rotterdam turnde. Ze noemt ervaring de kracht van deze ploeg, maar wil zich als mentor bewust niet te veel met de debutante bemoeien. Haar eigen route noemt ze geen voorbeeldroute, en onbevangenheid is volgens haar iets wat zij zelf niet meer heeft.
Wat ze na Rotterdam gaat doen, zegt ze in de aanloop naar het toernooi niet. Wel dat dit haar laatste WK is en dat ze er bewust van wil genieten. “Ik mag hier nog staan”, zei ze tegen de NOS. Een finaleplek op de balk zou haar loopbaan op de mooiste plek laten eindigen, maar ook zonder medaille is dit een afscheid dat weinig sporters krijgen, in een volle hal in eigen land.
