De Europese Commissie is een onderzoek begonnen naar Booking.com. De vraag is of het platform genoeg doet tegen nepadvertenties en phishing, en daarmee de Europese Digital Services Act overtreedt. Voor wie zijn volgende vakantie of stedentrip via Booking boekt, is de aanleiding belangrijker dan de uitkomst. Het aantal mensen dat via boekingsplatforms wordt opgelicht, is in een jaar tijd bijna vertienvoudigd.
Wat Brussel precies onderzoekt
Volgens de Commissie loopt 66 procent van alle online hotelboekingen in Europa via Booking.com. Het platform meldde zelf een vijfhonderdvoudige toename van oplichting tussen 2022 en 2024, schrijft de NOS. Het onderzoek gaat over drie dingen. Heeft Booking de risico’s van illegale advertenties goed in kaart gebracht, haalt het nepadvertenties snel genoeg weg, en doet het genoeg om te voorkomen dat gegevens van gasten in handen van oplichters komen. Daarnaast kijkt de Commissie of betaalde topplaatsen in de zoekresultaten duidelijk als advertentie zijn gemarkeerd.
Zo’n onderzoek duurt meestal lang. Er is nog geen conclusie, en Booking kan zich verweren. Aan je volgende boeking verandert dus voorlopig niets. Daarom is het nuttiger om te weten hoe de trucs werken.
De twee trucs die het vaakst voorkomen
De Fraudehelpdesk kreeg in het eerste halfjaar van 2026 1072 meldingen van mensen die via een boekingsplatform waren opgelicht, bijna tien keer zoveel als een jaar eerder. In ruim 90 procent van de gevallen ging het om phishing via Booking.com. Er zijn grofweg twee routes.
De eerste is het valse betaalverzoek na een echte boeking. Je hebt een kamer geboekt, alles lijkt in orde, en een paar dagen later krijg je een bericht. Soms via WhatsApp of sms, soms in de chat van Booking zelf. Je betaling zou niet zijn gelukt, of je creditcard moet opnieuw worden geverifieerd, anders vervalt de reservering. Het verraderlijke is dat zo’n bericht klopt. Het noemt de juiste accommodatie en de juiste data. Dat komt doordat criminelen het account van de verhuurder hebben overgenomen, en vanuit dat account jouw boeking kunnen zien. Daarom komt het bericht soms zelfs echt via Booking binnen.
De tweede route is de nepkamer. Oplichters zetten een advertentie online met foto’s die ze van andere sites halen, van een accommodatie die wel bestaat maar niet van hen is. Na het boeken volgt een betaalverzoek via een nepwebsite. Wie aankomt, staat voor een appartement waar niemand van zijn reservering weet.
Zo herken je een valse kamer of een vals verzoek
Een paar signalen komen bij bijna alle meldingen terug.
- Je wordt gevraagd om te betalen of je kaartgegevens in te vullen via een link, buiten het normale betaalscherm van de app of site.
- Er staat haast achter, zoals een reservering die binnen 24 uur vervalt.
- De verhuurder wil dat je overstapt naar WhatsApp of mail.
- Een nieuwe accommodatie zonder of met heel weinig beoordelingen heeft een prijs die opvallend lager ligt dan die van vergelijkbare kamers in de buurt.
- De foto’s zijn bij een omgekeerde zoekopdracht in Google Afbeeldingen ook te vinden bij een andere accommodatie of in een andere stad.
Die laatste check kost een halve minuut en is volgens mij de meest onderschatte. Een nepadvertentie heeft vrijwel altijd gestolen foto’s, en die vind je meestal snel terug.
Twijfel je over een bericht, reageer dan niet via de link of het nummer in het bericht zelf. De Fraudehelpdesk adviseert om zelf contact op te nemen met Booking of met de accommodatie, via de gegevens die je zelf opzoekt. Bel het hotel gewoon op het nummer van zijn eigen website.
Wat je doet als je al betaald hebt
Snelheid maakt het verschil. Bel direct je bank of creditcardmaatschappij, ook buiten kantoortijd via het noodnummer. Bij een creditcard kun je een betaling soms laten terugdraaien. Neem daarna contact op met Booking via de app en geef door welke boeking het betreft, zodat het account van de verhuurder kan worden geblokkeerd. Doe aangifte bij de politie en meld het bij de Fraudehelpdesk. Hoe die laatste werkt en wat ze wel en niet voor je kunnen doen, lees je in ons stuk over de Fraudehelpdesk.
Heb je zelf op een betaallink geklikt en je gegevens ingevuld, dan ligt het bij de bank lastiger. Toch hoef je niet meteen alle hoop op te geven. Over de vraag wanneer een bank phishingschade moet vergoeden, deed het Europese Hof dit jaar een belangrijke uitspraak, die we uitlegden in het stuk over het Hof en phishing.
